Η κεντρική ορώδης ωχροπάθεια είναι μια πάθηση κατά την οποία παρατηρείται συσσώρευση υγρού κάτω από τον αμφιβληστροειδή, δημιουργώντας μια ορώδη (γεμάτη υγρό) αποκόλληση του νευροαμφιβληστροειδούς από τα κύτταρα του μελαγχρώου επιθηλίου.

Η κεντρική ορώδης ωχροπάθεια εμφανίζεται συνήθως σε νεαρούς ή μέσης ηλικίας άνδρες. Για άγνωστους λόγους έχουν παρατηρηθεί μεγαλύτερα ποσοστά εμφάνισης στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες και αφορά κυρίως αγχώδη άτομα.

Η μείωση της όρασης κατά την κεντρική ορώδη ωχροπάθεια είναι παροδική, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου το πρόβλημα μπορεί να είναι χρόνιο και να υποτροπιάζει.

Συμπτώματα κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας

Ανάλογα με τη θέση του υπο-αμφιβληστροειδικού υγρού η κεντρική ορώδης ωχροπάθεια μπορεί να είναι ασυμπτωματική, ιδιαίτερα στην περίπτωση όπου το υγρό δεν επηρεάζει την ωχρά κηλίδα.

  • Μείωση κεντρικής όρασης
  • Παραμόρφωση ειδώλων (οι ευθείες γραμμές φαίνονται τεθλασμένες)

Διάγνωση κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας

Η διάγνωση της κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας μπορεί να γίνει με τη βυθοσκόπηση, η οποία πραγματοποιείται από το γιατρό. Επίσης φωτογραφίες βυθού μπορούν να βοηθήσουν για την έκταση του υγρού.

Η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη διάγνωση της κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας. Ο οφθαλμίατρος ή ο οπτομέτρης μπορούν να εντοπίσουν ακόμη και μικρές εστίες υγρού.

κεντρικη ορωδης ωχροπαθεια διαγνωση θεραπεια

Κεντρική Ορώδης Ωχροπάθεια με απεικόνιση OCT

Μια ειδική εξέταση που μπορεί να γίνει επίσης είναι η φλουοροαγγειογραφία, κατά την οποία μια χρωστική εγχέεται ενδοφλέβια από το χέρι του ασθενούς και λαμβάνονται φωτογραφίες, οι οποίες ανιχνεύουν τη διαρροή της χρωστικής στον αμφιβληστροειδή του ασθενούς.

Η φλουοροαγγειογραφία σε συνδυασμό με την οπτική τομογραφία συνοχής (OCT), μπορούν όχι μόνο να ανιχνεύσουν την κεντρική ορώδη ωχροπάθεια, αλλά και να την ξεχωρίσουν μεταξύ άλλων παθήσεων του αμφιβληστροειδούς με παρόμοια συμπτώματα και κλινική εικόνα.

Θεραπεία κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας

Οι θεραπείες που έχουν προταθεί για την αντιμετώπιση της κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας ποικίλουν.

Σε αρχικά στάδια, όπου δεν υπάρχει πολύ υγρό, δεν προτείνεται κάποια θεραπεία, καθώς αυτό αναμένεται να απορροφηθεί από μόνο του.

  • Φωτοδυναμική θεραπεία

Στην περίπτωση που το υγρό δεν υποχωρεί ο ασθενής μπορεί να υποβληθεί σε φωτοδυναμική θεραπεία. Στη φωτοδυναμική θεραπεία ένα φωτοευαίσθητο φάρμακο, το οποίο ονομάζεται Visudine, ενίεται στην κυκλοφορία του αίματος. Το φάρμακο αυτό συλλέγεται στην περιοχή του υγρού που αντιμετωπίζει πρόβλημα και στη συνέχεια ο χειρουργός-οφθαλμίατρος ακτινοβολεί με laser το μάτι. Με το φως του laser το φάρμακο ενεργοποιείται και συντελεί στην απορρόφηση του υγρού κάτω από την ωχρά κηλίδα.

  • Έγχυση anti-VEGF

Η έγχυση anti-VEGF (Lucentis, Eylea) χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία της κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας. Τα φάρμακα αυτά στοχεύουν στην αποκατάσταση της απόσπασης του νευροαμφιβληστροειδούς από το μελάγχρουν επιθήλιο (περιοχή την οποία καταλαμβάνει το υγρό).

  • Argon laser φωτοπηξία

Η Argon laser φωτοπηξία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της κεντρικής ορώδους ωχροπάθειας. Συγκεκριμένα, η εστιακή φωτοπηξία με Argon laser εντοπίζει τις περιοχές διαρροής που έχουν ανιχνευθεί μέσω της εξέτασης της φλουοροαγγειογραφίας. Έτσι τα αγγεία αυτά ακτινοβολούνται από το laser αι η διαρροή υγρού σταματά. Ωστόσο, η ακτινοβόληση της περιοχής της ωχράς κηλίδας με laser μπορεί να αποβεί επικίνδυνη γιατί μπορεί να καταστραφούν λειτουργικές περιοχές και να οδηγήσουν σε σκοτώματα (μαύρα σημεία) στην όραση του ασθενούς. Για το λόγο αυτό η θεραπεία αυτή προορίζεται κυρίως για περιοχές όπου υπάρχει υγρό, αλλά έξω από την περιοχή της ωχράς κηλίδας.