Ο προεγχειρητικός έλεγχος για οποιαδήποτε διαθλαστική επέμβαση πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει μια καλή και λεπτομερή λήψη του ιστορικού του ασθενούς. Σημαντικό είναι οι ασθενείς να απέχουν από τη χρήση μαλακών φακών επαφής τουλάχιστον για 1 εβδομάδα, προκειμένου οι μετρήσεις να είναι αξιόπιστες. Στη συνέχεια το διαθλαστικό σφάλμα (μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμός) θα πρέπει να μετράται και μέσω διάθλασης να προσδιοριστεί η βέλτιστη οπτική οξύτητα σε κάθε μάτι ξεχωριστά.
Ακολούθως ο ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε τοπογραφία κερατοειδούς. Αυτή η ειδική εξέταση προσδιορίζει την καμπυλότητα του κερατοειδούς σε όλο το φάσμα του, από την πρόσθια μέχρι την οπίσθια επιφάνειά του. Η απεικόνιση γίνεται μέσω χρωματικού χάρτη με θερμά και ψυχρά χρώματα.
Τα ψυχρά χρώματα (μπλε, μωβ) απεικονίζουν πιο επίπεδες περιοχές του κερατοειδούς (με μικρότερη καμπυλότητα), ενώ τα πιο θερμά χρώματα (πορτοκαλί, κόκκινο) πιο κυρτές περιοχές (με μεγαλύτερη καμπυλότητα). Μέσω της τοπογραφίας, επίσης μετράται και το πάχος του κερατοειδούς και προσδιορίζεται ακόμη και το λεπτότερο σημείο του.
Ο χειρουργός οφθαλμίατρος στη συνέχεια θα πραγματοποιήσει βυθοσκόπηση όπου θα εξετάσει μέσα από τη διεσταλμένη κόρη του ασθενούς τα αγγεία, το οπτικό νεύρο και θα εντοπίσει τυχόν αλλοιώσεις που μπορεί να υπάρχουν στο βυθό λόγω μεγάλης αμετρωπίας (παράδειγμα σταφύλωμα σε υψηλή μυωπία).
Όλες αυτές οι μετρήσεις θα αξιολογήσουν την ικανότητα των ματιών να υποβληθούν σε διαθλαστική επέμβαση.