Ερευνητές ενός νέου μελέτης τύπου case–control βρήκαν εντυπωσιακά στοιχεία ότι το μικροβίωμα του εντέρου είναι σημαντικά διαφοροποιημένο σε ασθενείς με προχωρημένη ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς (AMD).
Στη μελέτη συμμετείχαν 85 ασθενείς με προχωρημένη AMD (γεωγραφική ατροφία ή νεοαγγειακή μορφή) και 49 υγιή άτομα παρόμοιας ηλικίας. Μέσω αλληλούχισης του γονιδίου 16S rRNA, οι ερευνητές ανέλυσαν τη σύνθεση, τη διαφορετικότητα, τον δεσμό με ανοσοσφαιρίνη Α (IgA) και τις πιθανές μεταβολικές οδούς του εντερικού μικροβιώματος.
Σημαντικό εύρημα ήταν ότι υψηλότερο γενετικό ρίσκο για AMD συσχετίστηκε με χαμηλότερη α-ποικιλότητα του μικροβιώματος. Αντίθετα, η λήψη συμπληρωμάτων που χορηγούνται στην AMD συσχετίστηκε με αύξηση της μικροβιακής ποικιλότητας, ακόμη και μετά τη διόρθωση για παράγοντες όπως η ηλικία και το φύλο.
Ο όρος «εντερική δυσβίωση» — δηλαδή μείωση της ποικιλότητας των βακτηρίων — βρέθηκε ότι συνδέεται με την προχωρημένη AMD (συνδυασμός νεοαγγειακής και γεωγραφικής μορφής). Οι μικροβιακές μορφές σε ασθενείς με AMD ήταν διαφορετικές από αυτές των υγιών ελέγχων: τα Proteobacteria, και ειδικότερα τα Gammaproteobacteria, ήταν πιο άφθονα, ενώ τα Firmicutes (όπως τα Clostridia) ήταν μειωμένα.
Σε επίπεδο γένους, το Prevotella ξεχώρισε στις αναλύσεις υποομάδων, ακόμα και μεταξύ ασθενών που δεν έπαιρναν συμπληρώματα που χορηγούνται στην AMD, ενισχύοντας την πιθανή συμμετοχή του στην παθοβιολογία της AMD.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη μελέτη έως τώρα που εξετάζει τον άξονα εντέρου – ωχράς σε AMD, και η πρώτη που δείχνει καθαρές συσχετίσεις μεταξύ γενετικού κινδύνου, λήψης συμπληρωμάτων που χορηγούνται στην AMD, μικροβιακής ποικιλότητας και εντερικής ανοσίας.
Κλινικές επιπτώσεις:
• Η σύνθεση του μικροβιώματος του εντέρου μπορεί στο μέλλον να χρησιμεύσει ως βιοδείκτης για αξιολόγηση κινδύνου AMD.
• Η τροποποίηση του μικροβιώματος (μέσω διατροφής, προβιοτικών ή άλλων στοχευμένων παρεμβάσεων) μπορεί να συμπληρώσει τις τρέχουσες θεραπείες (όπως τα anti-VEGF και τα συμπληρώματα διατροφής).
• Η χρήση συμπληρωμάτων που χορηγούνται στην AMD ενισχύεται όχι μόνο για άμεση επίδραση στην ωχρά, αλλά και ως πιθανό μέσο για τη διατήρηση της μικροβιακής ποικιλότητας, ειδικά σε άτομα με γενετική προδιάθεση.
• Η μελέτη υπογραμμίζει την τριγωνική σχέση γενετικά + διατροφή/συμπληρώματα + μικροβίωμα στην παθογένεια της AMD.